Opiniebijdrage Caroline Ven (De Morgen, 18 januari 2012)

Caroline Ven: Milquets pleidooi voor anoniem solliciteren gaat voorbij aan de bedrijfseconomische realiteit.

Door de vergrijzing van onze bevolking en de enorme uitstroom aan arbeidskrachten die dat de komende jaren met zich zal meebrengen, staan bedrijven en organisaties voor een enorme uitdaging om voldoende arbeidskrachten te kunnen vinden. De lijst van knelpuntberoepen zal snel aangroeien en het valt te vrezen dat zonder een uitbreiding van het arbeidsaanbod er opwaartse druk op de lonen zal ontstaan. Door de war for talent die zou kunnen ontstaan, zullen werkgevers meer dan ooit inspanningen willen leveren om medewerkers aan te trekken, meer investeren in opleidingen en een actiever retentiebeleid voeren. Op voorwaarde dat de economische groei zich herstelt, zullen mensen met de juiste competenties allicht niet lang werkloos blijven.

De kersverse minister voor Gelijke Kansen, mevrouw Milquet (cdH), stelt in haar beleidsnota een uitbreiding voor van het anoniem solliciteren in de overheidssector en wil laten onderzoeken of dit ook niet ingevoerd kan worden in grote en middelgrote ondernemingen. Vakbekwaamheid en ervaring zouden zodoende meer doorslaggevend worden in een eerste selectie dan mogelijk het geslacht, afkomst of handicap. Op die manier zouden ook mensen die statistisch gezien minder aan hun trekken komen op de arbeidsmarkt, meer kansen moeten krijgen.

Uitdagingen

De vrees is echter dat dit totaal voorbij gaat aan de bedrijfseconomische realiteit. Veel kansengroepen vinden immers minder hun weg naar een arbeidsplaats omdat het net schort op het vlak van de noodzakelijke competenties, met andere woorden de juiste mix van kennis, vaardigheden en attitudes. Het probleem van de lage inschakeling van allochtonen, bijvoorbeeld, hangt zeer nauw samen met hun lage scholingsgraad of gebrekkige talenkennis. Anoniem solliciteren zal daar niet aan verhelpen. Integendeel, men riskeert het probleem te verschuiven naar latere sollicitatierondes. Hardleerse werkgevers zouden zelfs op het idee kunnen komen om het anoniem solliciteren te degraderen tot een bijkomende ronde, een soort grove voorselectie waarna het echte werk kan beginnen.

De Brusselse dienst voor arbeidsbemiddeling Actiris is sinds midden 2010 overgestapt naar anonieme cv's waarbij enkel opleidingen en vaardigheden van sollicitanten werden vrijgegeven. Uit een evaluatie van dat systeem blijkt echter dat daarmee heel wat nuttige informatie verloren gaat voor potentiële werkgevers. Dit impliceert ook minder kansen voor de betrokken kandidaat. Zo kunnen hobby's, de duur van de opleiding, de school of woonplaats echt wel relevant zijn. Zwakkere competenties kunnen gecompenseerd worden door voordelen op het vlak van nabijheid bij de werkplaats en flexibiliteit, om maar een voorbeeld te noemen.

Ik zie eerlijk gezegd een veel elegantere oplossing op ons afkomen. De krapheid op de arbeidsmarkt dwingt bedrijven en organisaties om nog meer dan vroeger te selecteren op kennis, kwaliteiten, attitudes,... Daar liggen nog steeds de grootste maatschappelijke uitdagingen. Het negeren van een deel van de arbeidsmarkt in een periode van schaarste zal leiden tot een competitief nadeel van de organisatie in kwestie. Werkgevers worden noodgedwongen aangezet tot een meer open geest en tot meer creativiteit in hun HR-beleid. Organisaties doen er overigens vaak ook goed aan de samenleving te weerspiegelen in de eigen equipes. Het kan bijdragen tot de eigen aantrekkingskracht, zowel voor het aantrekken van nieuw talent, als voor de klant, die uiteindelijk ook zeer divers is.

Maatschappelijk zetten we dus beter in op het ondersteunen van bij- of omscholing en op het bevorderen van een integratieproces door bijvoorbeeld in Brussel tweetaligheid bij te brengen. Door anoniem solliciteren in te voeren riskeren we de noodzaak tot het nemen van toekomstgerichte maatregelen op dat vlak uit het oog te verliezen.

(c) De Persgroep Publishing