In een monografie van 4 september heeft VKW Metena berekend dat banken de historisch lage rentevoeten van de Europese Centrale Bank en van spaarboekjes niet volledig doorrekenen. Sinds 2003 houdt de Nationale Bank o.m. alle tarieven bij van banken. Op basis daarvan maakte de economische denktank een inschatting van de winstmarges (rentemarges) binnen onze banksector.

Eén indicator is het verschil tussen de rente aangerekend aan ondernemingen (meer bepaald het rekening-courantkrediet) aan de ene kant en de rente op de marginale beleningsfaciliteit van de ECB aan de andere kant. De rente van de ECB geeft weer tegen welke kostprijs banken zich kunnen financieren bij de ECB. Terwijl die marges tussen 2003 en 2008 rond de 0,8 procentpunt schommelden, namen ze scherp toe in 2009.

Uit berekening van het verschil tussen de rente op consumptiekrediet aan particulieren op korte termijn enerzijds en de Euriborrente anderzijds, blijkt iets gelijkaardigs. Ook hier wordt de dalende kostprijs van financiering voor de bankwereld niet ten volle doorgerekend aan de consument.
Ook klopt het dat de rente op spaarboekjes erg laag is, terwijl er een stevige rente kan worden opgestreken op de geld- en kapitaalmarkt (door obligaties, kasbons of schatkistcertificaten op te kopen).